گل به خودی جدیدایرنا؛ جمهوری اسلامی ایران مبادرت به جنگ نیابتی می کند!

پرسش: خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) دسته گل جدیدی به آب داده و در یادداشتی عجیب، جمهوری اسلامی ایران را به اقدام به جنگ نیابتی در خاورمیانه متهم کرده است.

پرسش: خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) دسته گل جدیدی به آب داده و در یادداشتی عجیب، جمهوری اسلامی ایران را به اقدام به جنگ نیابتی در خاورمیانه متهم کرده است. ایرنا در یادداشتی با عنوان «خاورمیانه از جنگ نیابتی تا رویارویی مستقیم» به قلم فرد ناشناخته ای ، تحت تاثیر مفهوم سازی ها و برچسب زنی های جریان مسلط بین المللی اخبار و دیپلماسی، جمهوری اسلامی ایران را متهم به جنگ نیابتی کرده است.   ایرنا در این یادداشت خود نوشته است:« بی تردید روابط ایران و عربستان با رویدادهای اخیر وارد مرحله جدیدی از تنش ، جنگ سرد قدیمی ، جنگ نیابتی شده است ». که همانطور که ملاحظه می شود در این یادداشت و عبارت آن، روابط ایران و عربستان که یک طرفش ایران است، با جنگ نیابتی توصیف کرده و این توصیف شامل هر دو طرف می شود. بنابراین واضح است که نویسنده این یادداشت، ایران را در کنار عربستان سهیم در جنگ نیابتی دانسته است.     درحالی که خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) تحت تاثیر این مفهوم سازی جریان غربی - رسانه ای - دیپلماسی، جمهوری اسلامی را متهم به جنگ نیابتی در منطقه کرده که مقام های نظامی و سیاسی کشورمان اکیداً چنین توصیف این جریان را رد کرده و ناروا می دانند. واقعیت امر این است که شکل گیری مقاومت مردمی و داخلی از لبنان و سوریه تا عراق و یمن را در برابر تروریست ها و متجاوزان خارجی نباید با چنین الفاظی تضعیف کرد. همه می دانیم که نیروهای مقاومت مردمی از حزب الله لبنان تا حشد الشعبی عراق و انصارالله یمن کاملا درون خیز بوده و به دنبال اهداف داخلی این جریان های بومی ضد سلطه هستند. در این میان خبرگزاری جمهوری اسلامی بایستی از یادداشت و یادداشت نویسانی برخوردار باشد که ضمن برخورداری از تخصص و پیشینۀ روشن در حوزه روابط بین الملل و امنیت فرامرزی، هوشیار هم باشد که در دام جریان و جو سازی های نظام سلطه رسانه ای غرب که به دنبال تضعیف و متهم ساختن مقاومت است، نیفتد. پرواضح است که هدف از این جریان و مفهوم سازی های غربی، سه گانه  است: متهم کردن ایران به دخالت و قدرت طلبی و مخدوش کردن چهره پرطرفدار و محبوب مقاومت پرور ایران در منطقه ، تضعیف جبهه مقاومت دربرابر جریان سلطه و تجاوز خارجی و تروریستی و ایجاد تردید در عقبه مردمی این جبهه و بالاخره منحرف کردن افکار عمومی منطقه و جهان از آگاهی نسبت به تلاش اصلی این جریان در تروریسم (داعش ) سازی در منطقه است.         مفهوم«جنگ نیابتی»؛ اتهامی که مقامات و رسانه های غربی ، جمهوری اسلامی ایران را به آن متهم می کنند،مفهومی ساختۀ رسانه ها و مراکز دیپلماتیک و سیاست خارجی غربی است که اگرچه همزمان با پدیداری داعش و شبه نظامیان مسلح  ضد دولت دمشق و مورد حمایت کشورهایی همچون عربستان و ترکیه در سوریه، این مفهوم معرفی شد اما با برون افکنی، حضور مستشاری ایران را در عراق و سوریه با آن توصیف و به آن متهم می کنند. منظور از این مفهوم نبرد گروه های نظامی غیررسمی در کشورها(ی خاورمیانه) از طرف قدرت های منطقه است. در صورتی که اصولاً جمهوری اسلامی معتقد به اقدام و یا راه اندازی و یا تداوم جنگ در منطقه (عراق و سوری] نیست چه برسد به اینکه از نوع نیابتی آن باشد. موضع رسمی چمهوری اسلامی که ایرنا هم باید به آن توجه کند دفاع از حرم اهل بیت بعنوان دفاع از اعتقاد تاریخی مردم ایران و منطقه است و در واقع دفاع از مرزهای اعتقادی  و نیز کمک مستشاری به کشورهای منطقه برای مقابله با تروریسم است. تفاوت و ضعف های دیدگاهی نویسنده این یادداشت با مواضع رسمی دولت و نظام جمهوری اسلامی که امید است آگاهانه نباشد، به این مورد ختم نمی شود بلکه نویسنده در جای دیگر این یادداشت، آزادسازی سوریه را به «جامعه بین الملل» نسبت می دهد. این نسبت دادن آزادسازی سوریه به جامعه بین الملل دارای چندین اشکال اساسی است: نخست اینکه مفهوم و اصطلاحی است که رسانه ها و صاحب نظران قوم گرای غربی بکار می برند دوم اینکه کاملاً خلاف واقعیت است که آزادسازی سوریه و یا حتی عراق را به «جامعه بین الملل » نسبت دهیم. آیا آزادسازی سرزمین سوریه از دست داعش و دیگر گروه های جعلی تروریستی به دست دولت (ارتش) سوریه و به کمک نیروهای مستشاری و رصدی ایران و روسیه و نیز نیروهای نظامی حزب الله را باید به پای جامعه بین الملل گذاشت که بخشی از آن را اروپا و آمریکا تشکیل می دهند؟ آیا آمریکا و اروپا غیر از سنگ اندازی در مسیر این آزاد سازی کار دیگری کرده اند؟ و سوم اینکه « جامعه بین الملل» مفهومی ساخته مراکز دیپلماتیک و رسانه ای غربی برای نشان دادن و بزرگ ساختن گستره مخالفت خود غربی ها با یک موضوع است . مثلاً اگر آمریکا باتفاق اروپا یا بدون اروپا، با یک موضوع مخالف باشد، برای یارگیری و وسعت بخشیدن به این موضع مخالف، در بیان موضع نسبت به این موضع خود را جامعه بین الملل توصیف می کنند تا بگویند تمامیت جهان در برابر آن موضوع ایستاده است.    ###