لطمه ای که آن 10 نفر به سینمای ایران می زنند!
*گودرز حبیبی

-بدی صدور این بیانیه برای یک هنرمند اینست که از این به بعد او را به عنوان یک فعال سیاسی می نگرند و فعال سیاسی و گلاویز شدن با قدرت آداب و عوارض خود را هم دارد و اینجاست که نه تنها شما چند نفر بلکه پیکره سینما به عنوان صحنه سیاسیون نگریسته می شود و لطمه می بیند. این کاش شما این چنین به پیکره سینما لطمه نمی زدید. ای کاش الگوی شما امثال «تاد فیلیپس» خالق قابل احترام فیلم «جوکر» می بود که به جای بیانیه سیاسی دادن در مورد و علیه دولت آمریکا ، وال استریت ، تبعیض نژادی، حقوق سیاهان، حمله به کنگره به عنوان نماد دمکراسی این کشور و... چنان فیلم تاثیر گذاری ساخت که الهام بخش مبارزه با تبعیض و ناعدالتی اجتماعی شده است که ارزشش از صدها بیانیه و لفاظی سیاسی قابل انتقاد، به مراتب بیشتر است.

پرسش: ضرب المثل « احترام امامزاده با متولی آن است» این روزها چه خوب با رفتار برخی اهالی سینما تناسب پیدا کرده است. اهالی حدوداً 10 نفره ای ( شناخته شده) که بطرز عجیبی در حوزه ای که فاقد کمترین تخصصی اند یعنی سیاست خارجی و روابط بین الملل ورود کرده و علیه  سند همکاری ایران و چین بیانیه سیاسی داده اند.

آنها دربیانیه سیاسی خود، اسن سند را برخلاف منافع ملی و فاقد وجاهت و مشروعیت خوانده اند و از این اینکه در مورد آن شفافیت نکرده اند و پنهانکاری شده، انتقاد کرده اند.

اظهارنظر درمورد هر موضوعی حق همۀ شهروندان است و حتی فراتر از آن، احساس مسئولیت آنها را نشان می دهد اما وقتی جمعی همگون از یک صنف (سینما) اظهارنظر می کنند و ادعا و اتهام علیه حاکمیت به عنوان قدرت رسمی، مطرح و خود را وارد تقابل و بازی قدرت می کنند و بخصوص آنکه وقتی این عمل آنها جنبه اجتماعی پیدا می کند یعنی به عرصه اجتماع و ابراز عمومی کشانده و بیانیه صادر می شود قضیه تفاوت پیدا می کند که تفاوتش در اینست که حق دیگران هم است که به آن انتقاد وارد کنند زیرا آنها عملی اجتماعی انجام داده اند که دیگراعضای آن اجتماع و جامعه، هم حق  خود می دانند در برابرآن نظر بدهند.

1-شما گفته اید که این بیانیه فاقد مشروعیت و وجاهت است. لطفا بفرمایید خود شما با کدام مشروعیت و منبع اعتماد، خود را حامل این این گزاره می دانید وچه کسی به شما نمایندگی بیان این گزاره را داده است؟ شما از کجا به این فقدان مشروعیت و وجاهت رسیده اید؟

2- گفته اید که در مورد سند همکاری ایران و چین پنهانکاری و عدم شفافیت صورت گرفته است. اگر متخصص و دانا به امور بین الملل می بودید هیچگاه چنین سخن پرتی نمی گفتید. اول اینکه در حوزۀ روابط  بین الملل؛ عدم انتشار متن کامل اسناد همکاری کشورها امری استثنایی و منحصر به ایران و چین نیست بلکه برعکس امری مرسوم است بخصوص اینکه وقتی ما در برابر دشمن خونین و کینه ای همچون آمریکا قرار داریم که رد نفتکش های ما را می زند که نفت آن و پول این ملت را بدزدد، اساساً غیر منطقی و جاهلانه است که متن این سند منتشر شود.

3-شما اگر دلسوز ملت ایران هستید و اگراین بیانیه را برای خوشایند این و آن، یا تحت تاثیر این و آن و یا به قصد مطامعی ننوشته اید، چرا درهمین دو سال اخیر( عقب تر نرویم) درمقابل عهدشکنی دونالد ترامپ قلدربا بازگرداندن تحریم ها و دربرابرِ مظلومیت دولت و ملت ایرانِ وفادار به برجام سکوت مرگبار و فضاحت آفرین داشتید و گنگ بودید و درمعرض صدای درد و ناله کودکان و بیماران منتظر داروی خارجی تحریمی این سرزمین، ناشنوا بودید.  

4-با هر نگاهی که ببینید برجام کوره راهی برای آشتی ایران و غرب بود اما کشورها و آنهایی که در عرصه بین المللی سلطه طلبند و یا در منطقه و در داخل کشور از این دورنما در هراس و یا در وضعیت عدم درک بسر می برند، آن را برنتابیدند.منطق سیاست خارجی هم اقتضا می کند که ایران منتظر نماند و وقتی آمریکا و اروپا از این فرصت استفاده نمی کنند، امور خود ، معیشت ضیق مردم و اقتصاد زیرفشار خود را را به حال آن کشورها گره نزند و معلق نگه دارد و در پی راه تنفس برای اقتصاد خود از طریق مراودات خارجی و امضای توافقنامه ها با دیگر کشورها باشد.چرا نباید از فرصت روابط و توافق با قدرت های بزرگ با حفظ استقلال خود بهره برد. جهان، جهان یکصدسال پیش یک جانبه گرا، نیست پس چرا نباید از این چندجانبه گرایی بهره برد

5-اتفاقا سند همکاری ایران و چین راهی درست برای حفظ استقلال ایران است. چین هیچ پیشینه استعماری در قبال نه تنها ایران بلکه دیگر کشورها چه منطقه غرب آسیا و چه خارج آن ندارد الا برخی اختلافات مرزی با ژاپن که آن هم همه کشورها دارند. بنابراین این سند درقبال سیاست به زانودر آوردن ایران در برابر زورگویان و عهدشکنان آمریکایی-اروپایی، روزنه امیدی است اما چون شما دانش آن را نداشته اید و تحت تاثیر پروپاگاندای وزارتخارجه آمریکا بوده اید به آن تاخته اید.

6-یک نکته دیگر مکمل همین بند بالا اینست که فارغ ازنقدهایی که به مدیریت کشور و برخی سیاست های آن وارد است، با نگاهی واقع بینانه و دور از احساسات و خلط بحث که بنگریم؛ عمده مدیران و اداره کنندگان ارشد کنونی کشورهمان مسئولان دفاع مقدس مردم ایرانند همان کسانی که با رزمندگان دلیرمان تنها حکومتی شدند که در 200 سال اخیر تاریخ تجاوز به ایران، با دستان خالی این ملت نگذاشتند وجبی از خاک ایران از آن جدا شود، افتخاری که هیچگاه فراموش نمی شود. آیا اینان با این پیشینیه دفاع از استقلال و تمامیت ارضی می شوند وطن فروش و شمایی که در راه دفاع از خاک میهن شلیک کردن گلوله ای که نه بلکه تصویری از این رشادت و افتخار تهیه نکردید، اینک می شوید مدافع وطن.

7-بدی صدور این بیانیه برای یک هنرمند اینست که از این به بعد او را به عنوان یک فعال سیاسی می نگرند و فعال سیاسی و گلاویز شدن با قدرت آداب و عوارض خود را هم دارد و اینجاست که نه تنها شما چند نفر بلکه پیکره سینما به عنوان صحنه سیاسیون نگریسته می شود و لطمه می بیند. این کاش شما این چنین به پیکره سینما لطمه نمی زدید. ای کاش الگوی شما امثال «تاد فیلیپس» خالق قابل احترام فیلم «جوکر» می بود که به جای بیانیه سیاسی دادن در مورد و علیه دولت آمریکا ، وال استریت ، تبعیض نژادی، حقوق سیاهان، حمله به کنگره به عنوان نماد دمکراسی این کشور و... چنان فیلم تاثیر گذاری ساخت که الهام بخش مبارزه با تبعیض و ناعدالتی اجتماعی شده است که ارزشش از صدها بیانیه و لفاظی سیاسی قابل انتقاد، به مراتب بیشتر است.

نکته مکررآخراینکه این یادداشت هرگز به معنای تایید همه سیاست ها مدیریت کشور نیست و مثلاً در سیاست خارجی باید همان طور که قانون اساسی تصریح کرده، از توازن روابط با شرق و غرب برخوردار بود، اما نقد سیاست را باید به اهل آن داد،اهلی که آمادگی پیش و پس آن را دارد.

       

###




نظرات کاربران

آخرین اخبار
از پرسش به شما 1
از پرسش به شما 2
یادداشت و نظر
از پرسش به شما
تماشا و نشست
© تمامی حقوق برای شرکت ایده بکر مبین محفوظ است.