دوگانه‌سازی جان یا ایمان ممنوع!
مردم را سر دوراهی حفظ جان یا ایمان ننشانیم!

پس بگذاریم مردم خود را با محرم و شرایط خاص امسال تنظیم کنند. بدون دوگانه‌سازی و با یگانه رفتار به سبک دین، در تعظیم شعائر مذهبی موفق‌تر خواهیم ماند.

پرسش:کربلا تکلیف امروز ما را مشخص کرده است. این یک شعار سیاسی نیست و ناظر به جنگ و جبهه و جهاد هم نمی‌باشد بلکه همه ابعاد زندگی را در بر می‌گیرد.

به گمانم اگر به منش و روش و سخن مولا سیدالشهدا(ع) توجه کنیم تکلیف امروز ما نیز به روشنی مشخص می‌شود و اصلا خط بطلان می‌کشد بر دوگانه‌سازی جان و ایمان که برخی دانسته یا ندانسته دارند مطرح می‌کنند در روزهایی که به محرم داریم نزدیک می‌شویم. این کلام هدایتگر حجت خداست که می‌فرماید: "ان کان دین محمد لم یستقم الا بقتلی فیاسیوف خذینی" آنان که بهره‌ای هرچند اندک از ادبیات عرب داشته باشند می‌دانند که "الا" از ادات حصر است یعنی الا و لابد جز این راهی نیست. یعنی مولا در شرایطی چنین قرار گرفته بود که ماندگاری دین جدش جز با شهادت عاشورایی بقا نمی‌یافت و روشن است منطق شرعی سیدالشهدا؛ صد جان فدای دین. مگر یاران اباعبدالله در شب عاشورا آرزو نمی‌کردند هزار جان داشته باشند تقدیم دین خدا کنند؟ ادامه آن نسل در میان باورمندان حسینی هم قطعا چنین نگاهی و باوری دارند چنان که در دفاع مقدس و دفاع از حرمین، این اعتقاد را با خون امضا کردند. مطمئن هستیم که اگر امروز هم رفتن به راه حسین(ع) در عزاداری حصر شود، قطعا همه می‌میریم به نام امام زندگی‌بخش. برهنه سر و پا به میدان می‌آییم اما – واقعاً - امروز در شرایط چنین قرار داریم؟ یعنی احیای امر امامت به این است که در شرایط شیوع بیماری مرگ‌آفرین به همان سیاق سال‌های پیش رفتار کنیم؟ گمان نمی‌کنم بلکه فکر می‌کنم تکلیف حسینی امروز حفظ جان و دماء مومنان است. "سفکِ دماء" که فقط ریختن خون نیست که تاراندن سلامت و مرگبازی هم می‌تواند مصداق سفک دماء باشد. قطعا ما بر جان و سلامت دیگران امیر نیستیم و بر جان و سلامت خود نیز هم. پس نمی‌توان پذیرفت از آن مداح محترم که ما اختیار جان خودمان را که داریم؟ نه، ندارید و نداریم. همان‌گونه که اگر به تمامت جسمی و جان دیگران خراشی بیاندازیم مسئولیم، نسبت به خود نیز همین مسئولیت را داریم لذا خودکشی همان حکم دیگرکشی را دارد. نهی قرآنی "وَلَا تُلْقُوا بِاَیْدِیکُمْ اِلَى التَّهْلُکَه" تکلیف‌آور است و قتی بدون خطر هم می‌توان راه را به سوی مقصد متعالی رفت. نکته‌ای که باید همه ما به ویژه حضرات گویندگان مذهبی باید بدان بیش از همیشه توجه داشته باشند این است که وقتی جامعه از زبان آنان کلمات واجب و اوجب را می‌شنود در ذهن خود واجب فقهی و شرعی را معادل‌سازی می‌کند نه واجب اجتماعی و سیاسی و حتی فرهنگی و معرفتی را تازه با این چالش معرفتی هم مواجه می‌شود که تا پیش از این و در شرایط سلامت، مجالس مستحب بود چگونه وقتی که در تزاحم با نهی ولاتلقوا... قرار گرفته است واجب و اوجب شمرده می‌شود؟
مردم را سرگردان نکنیم در انگاره‌هایی چنین. نگذاریم دوگانه‌سازی‌هایی چنان شکل بگیرد که افراد فکر کنند برای نگهداشتن ایمان خویش باید از جان بگذرند و یا برای حفظ جان، باید از ایمان، دست بشویند.نه، قطعا این‌گونه نیست. با رعایت پروتکل‌ها و حدود شرعی حفظ سلامت می‌توان به احیای امر امامت برخاست و با زیستن به سلوک حسینی و تنظیم بایستگی‌های زندگی به مکتب حسینی است که می‌توان نسبت روشنی با عاشورا و امامت یافت حتی اگر شرایط برای تجمعات بزرگ فراهم نشود. قطعا مردم دین خود را به عاشورا ادا می‌کنند به هر اندازه که فضا فراهم باشد. اگر تنها هم بمانیم حرمت خواهیم گذاشت به این عظمت همیشه زنده. نگذاریم و نگذارند صاحب سخنان که دوگانه‌ای چنان شکل بگیرد که بعد اگر مراسم محرم مثل لیالی قدر برگزار شد، کسی به سستی باور مردم به نهضت حسینی، تعبیر کند. اتفاقاً عقلانیت ورزیدن و خویش به خطر نیانداختن و طراحی راهبرد‌های مناسب شرایط، زیستن به قاعده امامت است. معنای زیست مومنانه است. پس بگذاریم مردم خود را با محرم و شرایط خاص امسال تنظیم کنند. بدون دوگانه‌سازی و با یگانه رفتار به سبک دین، در تعظیم شعائر مذهبی موفق‌تر خواهیم ماند. ان‌شاءالله

*جمهوری اسلامی

 

###




نظرات کاربران

آخرین اخبار
از پرسش به شما 1
از پرسش به شما 2
یادداشت و نظر
از پرسش به شما
تماشا و نشست
© تمامی حقوق برای شرکت ایده بکر مبین محفوظ است.