10 نکتۀ ناگفته از زندگی فریدون فروغی

فریدون کلا دوست نداشت از ایران برود. به‌عقیده من هر کسی یک نوع تفکر و جها‌ن‌بینی دارد؛ بعضی‌ها عاشق و دلباخته فرنگ و آب‌ورنگ آن هستند.

پرسش: فریدون فروغی آهنگساز، نوازنده و خواننده توانای کشورمان که در سال 1380 در سن 51 سالگی در تهرانپارس درگذشت، خواننده ایست که هم قبل و هم بعد از انقلاب با محدودیت هایی مواجه بود.

فریدون در نهم بهمن ماه ۱۳۲۹ خورشیدی در محله سلسبیل تهران متولد شد. پدرش فتح‌الله کارمند ادارهٔ دخانیات بود و در تنهایی خود به سرودن شعر و نواختن تار می‌پرداخت. خانوادهٔ پدری او از ملاکان بزرگ نراق بودند. در سال ۱۳۴۷ مدرک دیپلم علوم طبیعی را گرفت و پس از آن دیگر تحصیل را رها کرد. وی موسیقی را بدون داشتن استاد و با توجه به علاقه‌ای که به موسیقی راک و به‌خصوص آثار ری چارلز داشت، با تمرین می‌آموخت.

او با خواندن در فیلم آدمک ساختۀ خسرو هریتاش به شهرت رسید

توریج شعبان خانی از دوستان و آهنگساز ترانه های فریدون فروغی نکات زیر را در مورد او گفته است:

فریدون کلا دوست نداشت از ایران برود. به‌عقیده من هر کسی یک نوع تفکر و جها‌ن‌بینی دارد؛ بعضی‌ها عاشق و دلباخته فرنگ و آب‌ورنگ آن هستند.
هیچ‌وقت حاضر نشد مادرش را تنها بگذارد و همین نشان می‌دهد که او چقدر هویت و درونمایه ایرانی داشت و نمی‌خواست چیزی جز این باشد. چون فکر می‌کرد اگر طور دیگری رفتار کند دیگر خودش نیست.
خیلی امیدوار بود بتواند دوباره فعالیت کند اما این اتفاق هرگز نیفتاد. بالاخره فریدون فروغی آن‌قدر سرشناس بود که مثل جوان‌های آن روز در حد و‌ شأن خود نمی‌دید که کارهایش را زیرزمینی منتشر کند.
گاهی به او می‌گفتم فریدون خودت برو دنبال کار را بگیر و ببین مشکل کجاست. اما قبول نمی‌کرد و زیربار نمی‌رفت.
من یک‌ماه قبل از فوت دیدمش و خیلی آرام بود. از قبل هم بهتر بود اما یک‌دفعه نمی‌دانم چرا چنین اتفاقی افتاد و از نظر روحی کم آورد.
تنها کنسرت های رسمی فروغی پس از انقلاب اواخر دهۀ 70 در جزیرۀ کیش برگزار شد. ارکستر او به سرپرستی بهروز صفاریان بیش از 70 شب روی صحنه رفت.

به گفتۀ هومن اژدری؛ قبل از انقلاب یکبار فروغی را به زور به مراسم سلطنتی می برند. او هم با بی میلی تمام برنامه را اجرا می کند. از آن به بعد آزار و اذیت او آغاز و زندگی برایش سخت می شود.

به گفتۀ شهیار قنبری؛ ترانۀ « همیشه غایب» را در ابتدا قرار بوده «داریوش اقبالی» بخواند اما چون ساواک او را بازداشت می کند، فریدون این قطعه را می خواند.

به گفتۀ تورج شعبان خانی؛ فریدون فروغی مدتی نوازندۀ «درامز» در گروه او بود.

فریدون یکبار مصاحبه ای با کیهان قبل از انقلاب می کند و این جملۀ معروف را می گوید که تیتر اول آن مصاحبه شد: «آوازخواندن در کاباره تجارت است، نه هنر.»

او درباره شباهت کارش با فرهاد می گوید: نمی شود گفت جیمز براون از ری چارلز تقلید می کند. اینها در یک سبک می خوانند اما کارشان متفاوت است. من و فرهاد هم همینطور ...»

 

 

###  




نظرات کاربران

آخرین اخبار
از پرسش به شما 1
از پرسش به شما 2
یادداشت و نظر
از پرسش به شما
تماشا و نشست
© تمامی حقوق برای شرکت ایده بکر مبین محفوظ است.